Foclóir Mháirtín Uí Chadhain
→ fán

fáin (2)

 
→ fán
D'imigh sé chun fáin = chuaigh sé ar seachrán nó indiaidh a chinn roimhe i bhfad ó bhaile
 
→ díbir
Chaith siad sin a saoghal ag cur díbirt' agus fáin ar dhaoine bochta, agus tá na préacháin ag déanamh neadracha ins na simléir aca féin anois. Má's feall fillfear