Foclóir Mháirtín Uí Chadhain
cabaire, cabachán
—
duine cabach; duine béalráiteach; béal gan foscadh.
·
Shíl mé nach raibh tú leath chomh mór in do chabaire (in do chabachán) agus go dtiocfá ag trácht ar shiomóideachaí mar sin.

Féach freisin

→ cab

cabaire in iontrálacha eile (1)

 
Níor fhága sé an focal fhéin nár lig sé amach — an cabaire.