→
aire
aois (50+)
+
→
foirgthe
Tá an bhó sin foirgthe leis an aois — níl aon mhaith inti le aois
TUILLEADH (1) ▼
Chonaic mé seanfhear ann a bhí foirgthe leis an aois, agus má bhí fhéin, ba é a bhí coilgneach. Dheamhan mórán araoid ar bith a chuaigh air nuair ba mhian leis maide a chur ina (ár) mbéal
Sin í a bhfuil an fhreagraíocht trasna aici! Go deimhin is maith an t-ábhar í dhá haois!
+
Tá na súile an-fhriochanta aige bail ó Dhia air. Ní fhaca mé aon pháiste ariamh ina aois is friochanta a bhfuil siad aige ná é
TUILLEADH (2) ▼
Cén aois an stuimpín sin? Sé bliana? 'Sí atá friochanta a mh'anam. Níl a dhath coimhthís uirthi a theacht isteach anseo. Dheamhan é muis
Tá seanT. sách friochanta fós, théis an aois atá aige. Ní théann duine ar bith thart i ngan fhios dó. Ach níl grinneadas ar bith fanta ann ina dhiaidh sin
Nach coimhthíoch an sórt duine é nach dtiocfadh i láthair comhluadair. Feicfidh tú gurb é an chaoi a mbeidh sé, nuair a thiocfas tuilleadh dhá aois, ar an gcaoi chéanna a raibh an t-athair. Ní hé a mhalrait de chosúlacht atá air!
Is áibhéil an coinicéar caillí a dhéanfas sí ach a dtaga aois di. Nach n-aithneofá uirthi cheana é!
+
→
corradh
Nach diabhaltaí an aois atá sé a fháil! Tá sé corradh ar dheich mbliana is cheithre fichid anois, agus dheamhan a dhath mairg fós air, cé is moite dhá amharc.
TUILLEADH (1) ▼
Crannfhear láidir é, corradh ar leathchéad bliain d'aois, agus é glanbhearrtha.
→
bealadh
Shíl mé gur cheal bealtha a bhí air ach i ndeir (i ndar) liom fhéin nach ea anois, arae tá aois na hÚire agus na Caillí Béarra aige. Is mór a chruthaigh sé agus seasamh an fhad chor ar bith.
+
→
beo 1
Ní beo é an diabhlánach céanna mura mbeidh sé ag déanamh millteanais eicínt, hé brí cén smál atá air tharas duine ar bith dhá aois ar an mbaile.
TUILLEADH (2) ▼
Is maith an mhaise dhó é, a bheith beo beithíoch fós agus an aois atá aige.
'Sé atá beo sciobtha, théis an aois atá aige.
→
bolstaic
Bolstaic é. Choill mé é in aois a bhliana mar bhí mé ag ceapadh nach údar maith tairbh a bhí ann.
Is dalbaí an brísteachán fir é ina aois. Má thagann mórán eile méid ann, beidh sé chomh mór le Goll Mac Móirne.
+
→
aibí
Bhí sé chomh haibí in aois a dhá bhliain déag le seanfhear ceithre fichead bliain.
TUILLEADH (2) ▼
Tá sé ró-aibí ar fad dhá aois — rósheanórtha
Ní raibh lá forfháis ariamh ar pháiste a bheadh aibí roimhe a aois ariamh — ní dhearna páiste seanórtha aon fhorfás (aon dul chun cinn, aon mhaith)
Théis a bhfuil de bhruithshléacht air, is mór atá an aois an titim air — théis go bhfuil chuile shórt ar fheabhas aige — togha bídh agus rud le cailleadh leis fhéin — tá cuma na haoise ag teacht air.
→
buille
Ó thiocfas duine aois an phinsean anois, is beag an buille sa mbéim a fhananns ann uaidh sin amach.
+
→
airde 2
Bhí sí airde Shiobháin in aois a trí bliana déag, slán an tsamhail ag Siobhán é!
TUILLEADH (1) ▼
Bhí sé in m'airdese in aois a cheithre bliana déag, slán an tsamhail agamsa é.
Tá sé ag tabhairt anuas uileag le tamall, agus má tá fhéin, nach suarach an t-ionadh é agus an aois atá aige.
→
feoil
‘'é do bheatha! 'Sé do bheatha! 'Sé an síol nua thú a fheiceáil. Ní raibh tú againn cheana le na cianta. Foighid ort! Seo cathaoir duit agus tá tú féin in ann feoil a chur uirthi bail ó Dhia ort. Níor tháinig aois ná aimsir ort ó chonaic muid go deireanach thú. Diabhal é muis
→
fiannach
Is fada fiannach a chaith sé ag múineadh scoile anseo thíos. Ní feasach duit céard is cor dó chor ar bith anois, nó an maireann sé? Má mhaireann, is maith an aois atá aige
→
fraigh
Meas tú nach bean í sin atá gaibhte sna fraitheachaí. Murach gurb ea, ba bheag an baol uirthi a dhul ag tabhairt chomhluadair don seandroinníneach sin atá a trí haois
Chonaic mé iomán a maraíodh amuigh ag Abhainn na Samhlachán ansin amuigh an bhliain cheana, agus an flithghob a bhí air, bhí sé ag breith scair ar a bhéal íochtair, bhí sé chomh cúbtha sin. Bhí sé san an-mhéid críochnaithe. Ní fhéadfadh sé gan aois chothrom a bheith aige!
→
fuagra
Fuair sé fuagra faoin bpinsean le gairid. Dúradh leis dhá bhfaigheadh sé beirt i bhfianaise go raibh sé in aois, go bhfaigheadh sé ar an bpointe é
→
fáiteall
Ar éirigh fáiteall ar bith libh? Is olc na foghlaeraí sibh. Is fhearr an láimh atá agam fhéin ar ghunna fós ná agaibh, théis an aois atá agam
→
fínigh
Bhí an oiread aois aige sin nuair a cailleadh é agus go raibh sé ag fíniú le fiche bliain roimh ré. M'anam go raibh sé an céad go hard. Bhí agus trí nó ceathair de bhlianta lena chois
+
→
imigh
Ní imeoidh sé sin go mbeidh aois chapall na muintire aige — ní bhfaighidh sé bás go mbí sé ina dhiabhal le aois
TUILLEADH (1) ▼
Dhá bhfaightheá aois na hÚire agus na Caillí Béarra, creid mé dhuit ann nach bhfeicfidh tú tada ag imeacht cneasta go brách — dá bhfaighteá an-aois fhéin, beidh míchneastacht agus cneámhaireacht agus slíomadóireacht ann i gcónaí
→
farc
Is breá an drisiúr é sin fós agus an aois atá aige. Dheamhan a bhfuil ag breathnú farctha dhe. Bhí buanadas san adhmad sin. Fadó a gheofá an ball ar fónamh
→
fuirsigh
Tá sé éirithe as na damhsaí. Is beag an dochar dhó sin. Dar príosta tá sé ag dul in aois agus an croí ag imeacht uaidh. Ar ndóigh nuair a stopas an síol stopann an fuirseadh
→
fiacail
Shílfeá go bhfuil a dhóthain aoise aige anois le ciall a bheith aige, ach is faide a bhíos ciall ag fás ná fiacla. Ar ndóigh dhá dteagadh ciall le aois, ní bheadh amadán ar bith ar an saol