→
fearg
feirge (17)
Dheamhan cheo dhá chuid feirge a lig sé amach liom fhéin ariamh, pébrí caoi a raibh sé le daoine eile.
+
→
fearg
Tháinig cuthach feirge air ar an toirt
TUILLEADH (7) ▼
Bhuail daol feirge é
Bhí rún aige a dhul ag íoc (ag ídiú) a chuid feirge ormsa agus gan mé ag cur chuige ná uaidh
Bhí sé ag íoc a chuid feirge ar an asal nuair nach raibh tada eile aige
Ná tarraing a chuid feirge sin ort fhéin mar ní éadáil mhór ar bith a chuid feirge
Tuar feirge foighid Dé (fc. foighid)
As corp feirge (le teann, le neart feirge srl.) a rinne sé é
Chuaigh sé chun feirge liom ar scáth an méid sin araoide a chur air
Bhí foghairt na feirge ann ar an toirt. Mo dheatach leis an gceann eile! Dar fia, gheobhadh sé faoi na foraí é murach mise a bheith ann le eadrascán a dhéanamh
+
→
foighid
Tuar feirge foighid Dé — mura bhfoilsí Dia rud, is amhlaidh is measa é mar sin comhartha gur measa a bheas an díoltas amach anseo
TUILLEADH (1) ▼
Is iontas é nach n-agródh Dia orthu é agus a bhfuil siad a dhéanamh de chréatúlacht, ach is tuar feirge foighid Dé. Tá muiltí Dé mall ach meileann siad go mín
Sin é anois deireadh a chuid feirge (a chuid macnais, suaimhnis, oilc, meanmna, bróid, uabhair, reatha, móiréise, nirt, anála, spreacadh, sonais, séin, láíochta, bóithreoireachta, fonnadóireachta, feadaíola, scréachaíola, síonaíola, cuartaíochta, deireadh a shaoil agus a mhaitheasa, deireadh a chuid gáirí, a chuid caoineacháin, a chuid bróin, a chuid taighd, a chuid foighde, a chuid laethantaí maithe, a cuid rístíochta, a chuid díomhaointis; a chuid bochtaineachta srl.)
Cén sórt stodaireachta í siúd a bhí air. An ar meisce a bhí sé nó an duine eicínt a chuir snaidhm ar a theanga le go raibh sé ar an gcaoi siúd … Fearg! Cén t-údar feirge a bhí aige!
Má thosaíonn sé ag dul chun feirge chomhairleoinn duit gan fanacht ina ghaire, arae tá anam duine air ina chuid oilc