bronnta (10)
→
faitíos
Ní ligfeadh an faitíos dó a dhul taobh amach de dhoras ó thitfeadh oíche dhá bhfaigheadh sé Éire bronnta air
→
fraigh
Ní fhéadfá a dhul isteach go dtí béal na brocaí dhá bhfaightheá Éire bronnta ort. Tá fraigh dhriseachaí ar an aill agus níor mhór dhuit seachtain dhá mbaint di. Nach maith a bhí a fhios aige (sionnach) cá ngabhfadh sé ar foscadh
Tá fuarnimhe in mo mhéarachaí. Dhá bhfaighinn Éire bronnta orm, ní dhéanfainn crúibíní (cait) anois
Dheamhan é, ná dhá bhfaighinn Éire bronnta orm! Is beag a bheadh le déanamh agam a dhul sa tabhairt sin a leithide de lá
→
deilbh 1
Diabhal a ndéanfaidís aon deilbh Dé Céadaoin fadó, dhá bhfaighidís Éire bronnta orthu. Bhídís ag ceapadh dhá ndéanadh, nach mbeadh aon lá den ádh orthu. Bearradh Luain nó deilbh Chéadaoin adeiridís
Is deas é mo churachóir muis! Dheamhan a chos sin a thabharfadh an domhain amach air féin dhá bhfaigheadh sé Éire bronnta air
→
donacht
Chinnfeadh sé ormsa anois siúl chomh fada le teach an phobail dhá bhfaighinn Éire bronnta orm. Ní bhíonn aon neart ag an donacht fhéin air
→
dris
Diabhal bréag nach dona an áit a bhfuil a chosa dhá thabhairt. Ní dhéanfaidh sé mórán tíochais leis an dris sin. Ach ní fiú biorán í le hais na máthar. Ach a dtosaí an bheirt acu ag gabháil dó, is fear réidh é … Ní phósfainn í, dhá bhfaighinn dúiche an C. bronnta orm léithe
Dhá bhfaigheadh sé Éire bronnta air, ní raibh sé in ann díriú faoin gcéad mine. Nach bhfuil a fhios agatsa gur deacair a bheith ag iarraidh maitheasa air sin! Beidh a shliocht air: is maith an oidhe mná é an Inid seo! Beidh sé ar bóthar déarfainn (díriú faoi ualach: a dhul faoi ar an talamh agus éirí faoi agus é ar do dhroim, nó go mbeifeá i gcruth siúil faoi)
Deir tú léithe anois a shíl a dhul fúm, féint (féachaint) a ngabhfadh P. lá ag tarraingt mhóna léithe. M'anam muise go bhfuair sí amach an fear a ghabhfadh lá léithe. Dheamhan fad a choise a ghabhfadh sé sin léithe, dá dtugadh sí Éire bronnta dhó