Foclóir Mháirtín Uí Chadhain
deóise
—ainm-fhocal, buineann
—uimhir iolraidh = deóisí, deóisíochaí.
—
fáirche; an limistéar (nó an méid paráistí) a bhfuil urláimh ag easbog air. (Deóise agus ní fáirche adeirtear cé go bhfuil fáirche i gcaint).
+–
Níl an dlí sin i ndeóise Thuama chor ar bith té (cé) go bhfuil sé i ndeóise na Gaillimhe
Bhí sagairt na deóise uiliog ann
TUILLEADH (1) ▼
Sin é an t-easbog atá ar an deóise seo anois. Is áibhéil an bléitheach fir é … Ní theastaíonn "bail ó Dhia" ar bith ón a leithide sin! Níl aon-ghoir ag aonduine droch-shúil a dhéanamh dhe (dhó)! Nach bhfuil an tír ag guidhe dhó!

Féach freisin

deóise in iontrálacha eile (1)

 
→ deois
Tá sé ag cur deóise air fhéin. Gheobhaidh sib caint anois 'mo choinsias